15 februari, 2012

Ding 28: crowdsourcing and crowdfunding

Wow, erg indrukwekkend, het filmvoorbeeld van crowdsourcing in Estonia om de bossen over het hele land te ontdoen van huisvuil. Wat me opvalt is dat al vanaf het begin van het project professionals vanuit verschillende disciplines zijn ingezet. Met alleen welwillendheid van een groepje initiatiefnemers kom je er niet. De kennis en ervaring op het gebied van media, marketing, communicatie en ict bepaalt mede het grote effect denk ik. Ook een collectief schuldgevoel zal een rol spelen, waardoor de verantwoordelijkheid zo enorm breed gedragen en opgepakt is. Maar het blijft een ontzagwekkend project.

Ik heb alle links en informatie bekeken en gelezen. Wikipedia is natuurlijk ook een boeiend fenomeen. Maar zo duidelijk als het doel van 'Wiki loves monuments' is, zo vaag vind ik 'Wiki loves bieb'. Jammer.
Wel weer erg bewonderenswaardig was het project van the Guardian om 170.000 documenten binnen drie dagen door hun lezers te laten categoriseren. Het biedt 4 interessante lessen in crowdsourcing:
  1. Deelnemers worden niet betaald, dus zorg ervoor dat ze er lol in hebben.
  2. Publieke aandacht is vluchtig, dus zorg dat je daarop onmiddelijk kunt aansluiten
  3. Snelheid is een voorwaarde, dus gebruik een helder kader
  4. Om de vloedgolf aan deelnemers te kunnen behappen, moet je zorgen voor voldoende servers.
Grappige uitdrukking hierbij is 'the I rock-vibe': het gevoel dat je inbreng er toe doet, liefst meetbaar en zichtbaar voor iedereen.
Affiniteit, effectiviteit en eigen voordeel zijn factoren die bepalend zijn bij zowel crowdsourcing als crowdfunding, dus of het nou gaat om het doneren van geld of persoonlijke inzet. Dit is natuurlijk niet heel nieuw, maar ik vind het toch altijd heel boeiend om te lezen en na te denken over wat de mens beweegt.

Ik was in eerste instantie niet zo heel kapot van de crowdfundingsite TenPages. Het komt de kwaliteit niet altijd ten goede als publieke stemming bepalend is voor publicatie. Wie het grootste netwerk heeft of wie het hardste roept, regeert. Dat gaat niet altijd gelijk op met kwaliteit. Er is al heel veel rommel op (bijvoorbeeld) de kinderboekenmarkt. Maar na betere bestudering van de werkwijze zag ik dat toch het oordeel van de bestaande, gevestigde uitgeverijen aan publicatie vooraf gaat.  Daar heb je natuurlijk ook verschillen in, maar het maakt voor mij toch uit dat het uitgeversvakmanschap uiteindelijk bepalend is.
Een site als Verbeterdebuurt is heel nuttig zijn voor inwoners van Amsterdam, maar ik mis in mijn eigen woonsituatie totaal affiniteit, effectiviteit en eigen voordeel. Er ligt hooguit wel eens een zakje chips in het slootje voor ons huis, maar dat vis ik er zelf wel even uit.
Ik heb al met al een goed beeld gekregen van de mogelijkheden en kansen van dit soort initiatieven, al blijf ik een beetje voorzichtig. Die eerder genoemde 'I rock-vibe' trekt bij initiatieven met dubieuze bedoelingen juist ook weer dubieuze mensen aan.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten