30 januari, 2011

Ding 19: Sociale netwerken

Ik was er al een aantal keer op gewezen dat het best slim kan zijn om een profiel aan te maken op Linked In als je een eigen bedrijfje hebt. Dit was dus een mooie gelegenheid om dat te doen.
Poeh...alles in het Engels. En ik ga een andere keer mijn opleidingen en werkervaring er in zetten, dat lukt nu qua tijd even niet meer. Linked In ziet er ook wel èrg zakelijk en financieel uit allemaal.
Ik denk dat ik eigenlijk beter iets als Bibliotheek 2.0 kan hebben. Even kijken. Ja! Vooral de groep Jeugdbibliotheek, ik zie daar al veel bekenden bij de leden staan. De laatste reacties: mei 2010, november 2010 en januari 2011. Goed, het wordt dus toch nog gebruikt, al is het niet intensief meer. Ik ga me aanmelden. Ben benieuwd

Ding 18: Library Thing

He, weer eens iets nieuws: toch wel leuk dit. Ik heb een min of meer willekeurige selectie van mijn boekenkast ingevoerd en heb voor die gelegenheid een stapelgedicht gemaakt:



Deze selectie vind je op: http://www.librarything.nl/catalog/mariekindebieb/stapelgedicht

Ik had van deze site nog nooit van gehoord. Grappig dat je per titel kunt zien wie hem ook in zijn bestand heeft staan. Ik had zelfs een hele nieuwe unieke (Mijn wereld onder woorden, een gedichtenbundel die het resultaat is van een poëziewedstrijd onder scholieren, en waar een leerling van mijn voormalige school in gepubliceerd staat). Ook mooi dat er wel 63 omslagen van Alleen op de wereld in te zien zijn.
Ik heb een paar mijn eigen omslagen geüpload, omdat die er niet in zaten. Heb ook een deelverzameling gemaakt (stapelgedicht) en een enkel trefwoord toegevoegd. Heb wat rondgesneupt in groepen, waarbij ik 1001 Children's Books You Must Read Before You Grow Up tegenkwam. Leuk! Jammergenoeg is er geen Nederlandstalige variant. En die zou ik natuurlijk wel kunnen beginnen, maar wie het filmpje met Wim de Bie bekeken heeft.....
Conclusie: fantastisch, wat een mogelijkheden!

Ding 17: Smart Phones

Mijn man heeft een smartphone, een wat 'luie' versie zegt hij zelf, want er zitten niet zo heel veel apps op. Hij gebruikt hem vooral voor E-mail, internet en natuurlijk om te telefoneren.
Maar als gezin zijn wij het meest geïnteresseerd in zijn GPS die er in zit. Wij lopen namelijk graag geo-cache tochten.
Bij geo-caching heeft iemand op een bijzondere plaats, meestal in de natuur, een waterdichte doos verstopt met daarin een logboek en een aantal leuke voorwerpen (om te ruilen). Hij maakt van de coördinaten van de vindplaats en van de tocht daarheen een soort speurtocht, die hij op een speciale site oplaatst (www.geocaching.nl). Wij als schatzoekers zoeken op die site een tocht met een geschikte afstand in een mooi gebied van Nederland, printen de beschrijving uit en beginnen aan een hele leuke, speelse wandeling waarbij je je een soort schatzoeker voelt. De tocht wordt namelijk niet omschreven, maar je puzzelt je zelf naar de volgende coördinaten toe. Het gevolg is een vaak héle mooie wandeling door stukken natuur waar je anders niet vaak komt, en kinderen die enórm gemotiveerd zijn! Het ruilen van voorwerpen uit die doos maakt het ook leuk, en het invullen van het logboek geeft heel veel voldoening. Aanrader!
Maar goed, die smart phones zijn absoluut de uitvinding van de eeuw.

Ding 16: You Tube

You Tube gebruik ik al wel vaker. Een mooi voorbeeld was laatst met een vraag van mijn zoon: wat is nou precies het kenmerk van jazz? Dat zou ook een mooie bibliotheekvraag kunnen zijn. Nu is Wikipedia heel uitgebreid in zijn beschrijving, en geeft daarbij tientallen voorbeelden. Vervolgens kun je die artiesten één voor één beluisteren in You Tube filmpjes. Een beter en completer antwoord kun je bijna niet hebben.

Zelf een filmpje uploaden was echter weer heel andere koek. Ik had nog een filmpje van afgelopen najaar van een hondentraining, dus dat leek me mooi om mee te oefenen. Het stelt niet zo veel voor hoor, maar dit was een beetje kort en er staan verder geen andere mensen op.You Tube is nu aan het uploaden en zegt dat het nog 19 minuten duurt. Dan type ik nog maar even verder: op het filmpje zie je mijn hond Ronja, die ik aan het trainen ben in het drijven van een bal (uiteindelijk is het de bedoeling dat ze 6 ballen op een groot veld één voor één in een doel moet drijven). Dit is de vierde les. Wie weet gaan we nog eens schapen hoeden...

Goed, dat is gelukt. Nu zet ik het filmpje hieronder, let op:

Maar hoe krijg ik nou een afbeelding te zien, zodat je meteen ziet waar het filmpje over gaat? Oh wacht, ik zie het denk ik..........


Yes yes!! Gelukt!

Aanvulling op ding 15

Goed, ik zal nog even in street view laten zien dat het gebouw van de bibliotheek van Workum eigenlijk best een leuk gebouw is, als je het maar eens van de goede kant zou bekijken:


Ik zal ook even de link geven: http://maps.google.nl/maps?q=workum,+begine+52&layer=c&sll=52.977760,5.445835&cbp=11,209.63,,0,4.11&cbll=52.978051,5.445949&hl=nl&sspn=0.006295,0.006295&ie=UTF8&hq=&hnear=Begine+52,+Workum,+Nijefurd,+Friesland&ll=52.978054,5.445946&spn=0.000937,0.006856&z=17&panoid=L4ZuzcRpToMuEA2x-OOEBQ , voor wie dit met eigen ogen aan alle kanten wil zien.

15 januari, 2011

Ding 15: Google Maps en Streetview

Ik heb Google Earth ook maar geïnstalleerd op deze computer, maar (zoals ik al zei bij ding 14): het is maar een klein computertje. Precies genoeg voor alles wat ik doe (veel Word, Excell, beetje foto's, veel mail en internet), maar met een programma als Google Earth erbij wordt hij toch wel erg traag. Ik gooi het er denk ik zo meteen toch weer af. Ik kende het al wel veel langer hoor, ik gebruik het op een andere computer, voor van alles en nog wat. Heeeel veel toen wij indertijd een huis zochten bijvoorbeeld.
Het meest onder de indruk was ik twee jaar geleden toen een vriendin die naar Nieuw-Zeeland ging emigreren me even haar huis en de omgeving ging laten zien. Zij startte Google-Earth op (toen nieuw voor mij) en we zoomden naar de ANDERE KANT VAN DE WERELD, zoom zoom zoom, en kíjk! (sta je in de achtertuin van een groot wit huis): dáár gaan we wonen. Laat ze zien waar de kinderen naar school gaan, waar ze een moestuin wil maken...ongeloofelijk.

Ik wilde hier nu ook een leuke foto van de bieb Workum (staat er mooi op in Google maps en Streetview, je zou bijnae vergeten hoe het was als alle blaadjes fris en groen aan de bomen zitten), maar dat lukt me nu even niet. Ik heb wel eerder eens een plattgrond gemaakt van de omgeving van mijn eigen huis en die naar vrienden gestuurd met een routebeschrijving, maar deze keer gaat alles erg traag. Misschien crasht mijn computer wel straks... Voor nu laat ik het er bij. Google Earth, Streetview en Google Maps zijn in ieder geval ontzettend handige Dingen!

Ding 14: Instant messaging

Heb net met mijn zoon Sander zitten chatten via gmail. Wel grappige ontdekkingen gedaan: bewegende smiley's, en een enórm hoog type-tempo van zijn kant, wat ik met geen mogelijkheid kan bijhouden met mijn antwoorden, en waardoor mijn antwoord steeds terugslaat op 3 of 4 van zijn zinnen terug. Bovendien kan mijn kleine desktop-computertje niet zoveel dingen tegelijk, lijkt het wel: het mist de helft van mijn toetsenbordaanslagen. Dat is alleen zo als Sander ook tegelijkertijd aan het typen is. Ik heb daar normaal gesproken nooit last van. Mijn zoon denkt nu dat ik niet kan typen en adviseerde mij een typecursus... zucht.
Wel leuk om dit een keer gedaan te hebben, al heb ik niet het gevoel dat dit iets voor mij is. Te snel en te vluchtig. Je kunt geen lange zin typen, want dan heeft de ander er alweer 5 verstuurd.
In werksfeer kan ik me voorstellen dat het bij bijvoorbeeld Aladin heel goed kon werken. Er moet dan ook wel echt steeds iemand van de bieb online zijn, anders is het effect weg.

10 januari, 2011

Ding 13: kantoortoepassingen

Ten eerste: wat een heerlijk heldere uitleg zijn die filmpjes van Lee Lefever toch! In één klap duidelijk.
Ten tweede: wat geeft deze mogelijkheid mij een rust! De laatste tijd heb ik er (nog) niet zo mee te maken gehad, maar ik ken maar al te goed het onrustige knagen aan mijn gemoedstoestand door het besef dat er van een bepaalde brief verschillende (afgekeurde) versies in omloop zijn, en waarvan je maar mag hopen dat de bezitters ze tijdig weg zullen gooien zodat niet per ongeluk de verkeerde versie bij de verkeerde persoon belandt...
Ten derde: ik had al wel eerder moeten reageren op het gedeelde document over het personeelsfeest, maar door nijpend tijdgebrek vorige week is dat blijven liggen. En doordat het niet een heel dirècte oproep aan mij alleen was om te reageren, voelde ik mij denk ik net iets anoniemer dan wanneer het een mail alléén gericht aan mij was. Heeft iedereen dat, of ben ik gewoon een draak? Ik heb trouwens wel altijd zin in een personeelsfeest hoor! (Ook al heb ik de laatste gemist).

Goed, ik heb net een excell-document gedeeld in de hoop dat we gezamenlijk kunnen uitzoeken welke van 'mijn' scholen en peuterspeelzalen nou precies een Dienstverleningsabonnement hebben. Ik verwachtte dat ik in het bericht nog wel wat tekst kwijt kon, maar in de e-mail die meteen verstuurd wordt staat alleen een link naar het document. Je moet je tekst dus in het document zelf zetten. In excell is dat nou net wat lastig, maar ik probeer het wel zo.

02 januari, 2011

Ding 12: Twitter

Jongens jongens, wat voel ik mij hip! Ik heb als twitteraar zelfs al 1 volger, nog voordat ik ook maar één letter getweet heb! Een mij totáál onbekend persoon is kennelijk van plan om bij te houden wat ik doe. Ha ha, dat zal tegenvallen: een was gedraaid, oliebol gegeten, schapenhok uitgemest, ding 11, ding 12 (bezig)... zo, die is vast al afgehaakt.
En wie zal ík eens gaan volgen... geen flauw idee. Tot ik me mijn zeer actieve ICT-neef uit Amerika herinnerde, met een wólk van een dochter van bijna 1 jaar. Dat is nog eens een leuke bijkomstigheid van deze cursus. Maar er moet natuurlijk ook een zeker voordeel voor mijn werk zijn, dus via 'interests' gezocht op kinderboeken en zo de organisatie Biblionef ontdekt (doelstelling Biblionef: 'Bevorderen dat kinderen in achterstandsgebieden door te lezen zichzelf ontwikkelen, en daarmee hun eigen land'). Ik had hier nog nooit van gehoord, lijkt me een nobel streven, dus die gaan we volgen. En dan ook maar De Wereld Draait Door, om nog iets van de actualiteit te hebben.
Ik heb nu zelfs ook een tweet gestuurd: het hek is van de dam. Hé, volg ik nu ook automatisch alle volgers van mijn neef? Dat zijn er wel héél veel, wil dat wel?
Oh, ja, wel grappig: ik had per ongeluk als taal 'Japans' aangeklikt in mijn profiel. Het valt nog niet mee om daarna de juiste buttons aan te klikken om dat te herstellen! Ha ha. Je vindt me trouwens als 'mariekindebieb': http://twitter.com/ Mariekindebieb
En nu vol goede moed op naar ding 13...

Ding 11: Wiki's

Dankzij de Wikipedia, die ik veel gebruik, was het onderwerp 'wiki' niet zo heel nieuw. Wèl was nieuw hoe je zelf informatie kunt toevoegen en reageren op bestaande informatie. Dat had ik nog niet eerder gedaan. Ik heb een aantal (bibliotheek-)wiki's bekeken, en daar werd mij meteen de valkuil is van dit medium duidelijk: gebrek aan actualiteit! De wiki van de bibliotheek Deventer heeft het op de eerste pagina over de kinderboekenweek van 2008 en de gedichtendag van 2008 (pas in tweede instantie over 2010) terwijl juist nu die van 27 januari 2011 interessant is. Eigenlijk is het kwaad dan al geschied: ik zal deze wiki niet meer bezoeken en in die 'split second' dat het zag, heb ik als klant een negatieve assosiatie bij de bibliotheek Deventer. Dat verdient deze bibliotheek waarschijnlijk helemaal niet, maar ze hebben te weinig tijd vrij gemaakt voor het up to date houden van informatie. Belangrijke les voor mij: alléén dit soort initiatieven beginnen als je voldoende kennis in huis hebt en tijd om het bij te houden. Maar als die tijd er is, èn die is gekoppeld aan gemotiveerd personeel, èn er is een actief publiek dat de wiki bezoekt en reageert, dan is het een heel erg leuk medium!
In de 23-dingenwiki heb ik mijn favoriete kindergedicht toegevoegd aan het gedicht dat iemand daar al eerder geplaatst had. Het is een prachtig weemoedig gedicht, waar je het heel leuk met kinderen over kunt hebben (zéker als je anderhalf jaar geleden verhuisd bent):


Vriend


Toen wij hier nog woonden
zocht ik hem dikwijls op.
Hij was ruw. Hij was grijs.
Zo groot als ik destijds.

Ik weet niet waarom hij
daar stond. Moederziel alleen
aan de rand van een akker,
scheefgetrokken door de tijd

op die vlakte van kleigrond
en gras. Soms kon ik hem niet vinden.
’s Zomers verborg hij zich in maïs,
’s winters verdween hij in grijs.

Ik vertelde hem wat
je anderen niet vertelt.
Vaak legde ik mijn hand
tegen hem aan.

Nu zijn we terug voor bezoek.
Ik hol over de akker
naar hem toe. Vind zelfs
geen gat in de grond.

Ik sta op de vlakte in de wind
en wou dat ik wist waar hij was.
En of hij hier zou zijn
als wij waren gebleven.

                                     Kees Spiering