15 februari, 2012

Ding 31: Mash-ups

Prachtig, de Nachtwacht. Wat is er digitaal toch veel mogelijk. Ook meteen maar even de bedreigde zwaan bekeken van heeeel dichtbij.
En via Watiswaar een leuke ontdekking: in 1908 stond ons huis er ook al en was het bos erachter nog gewoon weiland.



Dat spelletje Waar ter wereld van Picasa is wel weer verschrikkelijk verslavend. Van deze hele sessie vind ik dat de grappigste mash-up, maar die van Watiswaar is absoluut het meest interessant.

Ding 30: Google Books en e-books

Oh, handig zeg. Ik heb allerlei leuks gevonden.
Zo is het boek 'De leesomgeving' van Aidan Chambers in zijn geheel geheel digitaal te lezen. Voor wie het niet kent: dit boek kun je beschouwen als de bijbel van de jeugdbibliothecaris. Zéér de moeite waard om te lezen, ook voor leerkrachten uit het basisonderwijs. Maar goed, ik dwaal af.
Ik heb de Gooreader geïnstalleerd en dat werkt prima.
Even geneusd in het bestand van Google e-books en hartelijk gelachen om de kindergedichten van Hieronymus van Alphen (namelijk gratis). Grappig: de tijd die ik aan Hieronymus van Alphen heb besteed (langer dan mijn bedoeling was), is vast door Google geregistreerd, in een database gezet en gelinked aan hun ingenieuze marketingmechanismen, waardoor ik binnenkort vast pop-up reclamespotjes op mijn scherm krijg voor priktollen enzo. Ben benieuwd...

Ding 29: Mobiel internet

Dit onderwerp heb ik eerder al behandeld in dit blog bij Ding 16.

Ding 28: crowdsourcing and crowdfunding

Wow, erg indrukwekkend, het filmvoorbeeld van crowdsourcing in Estonia om de bossen over het hele land te ontdoen van huisvuil. Wat me opvalt is dat al vanaf het begin van het project professionals vanuit verschillende disciplines zijn ingezet. Met alleen welwillendheid van een groepje initiatiefnemers kom je er niet. De kennis en ervaring op het gebied van media, marketing, communicatie en ict bepaalt mede het grote effect denk ik. Ook een collectief schuldgevoel zal een rol spelen, waardoor de verantwoordelijkheid zo enorm breed gedragen en opgepakt is. Maar het blijft een ontzagwekkend project.

Ik heb alle links en informatie bekeken en gelezen. Wikipedia is natuurlijk ook een boeiend fenomeen. Maar zo duidelijk als het doel van 'Wiki loves monuments' is, zo vaag vind ik 'Wiki loves bieb'. Jammer.
Wel weer erg bewonderenswaardig was het project van the Guardian om 170.000 documenten binnen drie dagen door hun lezers te laten categoriseren. Het biedt 4 interessante lessen in crowdsourcing:
  1. Deelnemers worden niet betaald, dus zorg ervoor dat ze er lol in hebben.
  2. Publieke aandacht is vluchtig, dus zorg dat je daarop onmiddelijk kunt aansluiten
  3. Snelheid is een voorwaarde, dus gebruik een helder kader
  4. Om de vloedgolf aan deelnemers te kunnen behappen, moet je zorgen voor voldoende servers.
Grappige uitdrukking hierbij is 'the I rock-vibe': het gevoel dat je inbreng er toe doet, liefst meetbaar en zichtbaar voor iedereen.
Affiniteit, effectiviteit en eigen voordeel zijn factoren die bepalend zijn bij zowel crowdsourcing als crowdfunding, dus of het nou gaat om het doneren van geld of persoonlijke inzet. Dit is natuurlijk niet heel nieuw, maar ik vind het toch altijd heel boeiend om te lezen en na te denken over wat de mens beweegt.

Ik was in eerste instantie niet zo heel kapot van de crowdfundingsite TenPages. Het komt de kwaliteit niet altijd ten goede als publieke stemming bepalend is voor publicatie. Wie het grootste netwerk heeft of wie het hardste roept, regeert. Dat gaat niet altijd gelijk op met kwaliteit. Er is al heel veel rommel op (bijvoorbeeld) de kinderboekenmarkt. Maar na betere bestudering van de werkwijze zag ik dat toch het oordeel van de bestaande, gevestigde uitgeverijen aan publicatie vooraf gaat.  Daar heb je natuurlijk ook verschillen in, maar het maakt voor mij toch uit dat het uitgeversvakmanschap uiteindelijk bepalend is.
Een site als Verbeterdebuurt is heel nuttig zijn voor inwoners van Amsterdam, maar ik mis in mijn eigen woonsituatie totaal affiniteit, effectiviteit en eigen voordeel. Er ligt hooguit wel eens een zakje chips in het slootje voor ons huis, maar dat vis ik er zelf wel even uit.
Ik heb al met al een goed beeld gekregen van de mogelijkheden en kansen van dit soort initiatieven, al blijf ik een beetje voorzichtig. Die eerder genoemde 'I rock-vibe' trekt bij initiatieven met dubieuze bedoelingen juist ook weer dubieuze mensen aan.